Lehen atal honetan, denoi eragiten digun gaur egungo gaitz bati buruz hitz eginez hasiko gara: presa madarikatu hori. Alarmak jotzen duen unetik oheratzen garen arte atzetik jarraitzen digun presa zentzugabea da hori; erlojuaren aurkako lasterketa bat, non nora edo zergatik goazen benetan jakin gabe korrika bizian ibiltzen garen.
Lehenik eta behin, presa etenezin hori gertutik aztertuko dugu, ziurrenik ezagunak egingo zaizkizun benetako adibide eta egoerak erabiliz. Eguneroko bizitzan geure buruari sortzen diogun premia zentzugabeaz ari gara: kalean 100 metroko lasterketan bageunde bezala azkar-azkar ibiltzetik hasi, eta semaforoa horian dagoela azeleragailua zapaltzeraino, edo mikrouhin-labeak kafea berotzeko 30 segundo behar dituelako estresatzeraino.
Ondoren, sare sozialetan partekatu duzuena ikusiko dugu. Presaka ibiltzeagatik izandako gorabeherei buruzko pasadizo surrealistenak, presazko egoeretan egiten ditugun gauza zoroak eta bizitzaren erritmo frenetiko horri buruzko zuen hausnarketa zintzoak irakurriko ditugu.
Azkenik, gure "larrialdi-kitera" joko dugu; izan ere, bururik gabeko oiloen moduan noraezean gabiltzala konturatzea ez da nahikoa: moteldu egin behar dugu. Ideia sinple eta eguneroko ohitura txiki batzuk ekarriko dizkizuegu: errutina moteldu, geure buruari ezarritako premia hori arindu eta bizitza behar baino gehiago ez konplikatzeko.
Igo bolumena, lasaitu sorbaldak, hartu arnasa sakon eta prestatu zaitez gure bizitzak gidatzen dituen presaren taupadak sentitzeko. Has gaitezen!